(+)

Laf ile peynir gemisi yürümez bunu biliyoruz fakat gazete kâğıdından kayık sizi her yere götürür. Bilhassa malzemeniz “Made in Doğan” ise ve siz de tam onlara göre bir “mal”zeme iseniz sizin için esmeyen rüzgârlar eser, çekmeyen TV antenleri çeker, gürlemeyen frekanslar gürler. Çünkü Doğan medyası malını bilir, kime nasıl pazarlayacağını, kaç para edeceğini, ne kadar tiraj getireceğini ve en önemlisi: sunduğu mal, ürün yahutsa hizmetin son kullanma tarihini bizatihi kendi belirler.

Sunum farkı

Anadolu’nun ne zaman başı sıkışsa biri güneş gibi doğar: Adı hep ‘Kemal’ alt sloganıyla CHP genel kurul öncesinde ve medyada gördüğümüz “afiş”lerde Ghandi’ye mi benzese Mustafa Kemal Atatürk’e mi benzese? diye diretilen ve aslında hiç bir şeye benzemeyen fakat kendini de ortaya koymayan benzersiz K. Kılıçdaroğlu’nun benzetildikleri derginin iç sayfalarında yer alıyor.

CHP lideri mi genel başkanı mı?

Son günlerde çeşitli medya kuruluşlarında gözlemlediğimiz üzere Kemal Kılıçdaroğlu’na “CHP Lideri” diyenlerin oranı çok az. Liderlik vasfı taşıyıp taşımadığı ayrı bir tartışma konusu fakat Ghandi’lik vasfı taşıyıp taşımadığını net olarak söyleyebiliriz. Kendi elinde dokuduğu dikişsiz kumaşı bedenine dolayan açlıktan nefesi kokan, halkın merkezinden kopup gelen ve niyeti ülkesindeki insanları birleştirmek olan çıplak ayak Ghandi ile kravatından gömleğine ayakkabısından resmi kayıtlara değerini yirmi misli az gösterdiği evlerine kadar “yüksek değerler”e sahip bir kişinin Ghandi olamayacağı apaçık ortada.

Fakat manşette dediğimiz gibi: K. Kılıçdaroğlu olmak çok kolay. Pek masrafsız. Siyasi görüşünüz ne olursa olsun çok az bir fiyata herhangi bir şaka mağazasından bir bıyıklı gözlük satın alabilirsiniz ve CHP lideri olamasanız bile CHP Genel Başkanı olabilirsiniz.

Önlem alınmazsa ne olur?

CafCaf mizah dergisinin gündem sayfası sanki bu sorunun cevabını veriyor. Önlem alınmazsa genel başkanlık koltuğundan olursunuz, özel güvenlik şirketlerinin komedi raporlarına muhtaç kalırsınız, Ghandi’iyi mezarında ters döndürürsünüz, Kızılderililerden özür dilersiniz, Twitter’da mesaj atarken başka bir ülkenin Cumhurbaşkanına yakalanabilirsiniz ve en önemlisi; öldürmeyen ama süründüren bir avuç para için çalışırken ölürsünüz.

CafCaf’a neler oluyor böyle?

Görünmeyeni gösteren, mizahla izah etme çabası içinde olan CafCaf dergisi bu ayki sayısının kapağının alt ucuna kırmızı bir bant çekmiş: “Artık ayda bir bayilerde” ibaresiyle iki haftalık dergi olarak sürdürdüğü yayın hayatına artık devam edemeyeceğini belirtmiş. Öyle sanırım ki her gün evinde gazozunu, sodasını eksik etmeyen, belli tüketim alışkanlıkları olan (az) okur kitlesi CafCaf’ı tüketme alışkanlığı edinememiş. Sevindirici bir haber şu ki dergiyi muntazaman bayilerden sorup, alıp okuyan altı bin kişi varmış. Ne diyelim? Umalım bu insanların sayısı artar. Mizah anlayışı belden aşağı ve manevi değerlere saldırmak olan diğer dergilerin her yıl zehirlediği on milyon genç insanın sayısı azalır.

CafCaf haziran sayısından bir kaç kareye göz atmak için tıklayın.