bu derginin getirdiği güldürü bereketi için minnettarım desem yeridir. bazı sorunlar var aslında esprilerde, ama ben bugüne kadar diğer mizah dergileri için hissetmediğim, hissedemediğim bir gönül bağını bu dergi bana “bak işte ben senin derginim, kardeşinim, rencide etmem seni” diyerek kuruyor benle.

kapaklara daha bir özen gösterilse, aylık değil bari onbeş günlük olsa bu dergi çok can yakacak inanın bana. neyi eleştirdiğini şaşırmış kör saldıggan küstahlığa dönüşmüş şeyler az çok her mizah dergisinde var ama cafcaf’ta yok işte, eleştirdiğinin de hakkına hukukuna riayet ve insanca saygı hissediyorum ben hep.

bir de sorum olacak aslında hazır buraya dalmışken: bende derginin ilk iki sayısı yok, işe bakın ki çevremde kimsede de yok. ama dergiyi tam tanımamışken başkasının elinde gördüğümde bir resimliroman vardı diye hatırlıyorum o ilk sayılarda, daha gerçekçi çigili. bu işlerle en az ben kadar uğraşan bir arkadaşım bana zombistan’ı çizen cem özüduru cafcaf’ta da çizmişti o sayılarda dedi, bu arkadaş gerçekten derginin ilk başlangıç kadrosunda var mıydı merak ettim, çünkü zombistan’da öyle birşeylerden hiç bahsedilmiyor. (ama ordaki öykü de aslında cafcaf’a yakışır bir eleştiri taşıyor o yüzden belki odur dedim) eğer o değilse bana söyler misiniz ilk iki sayıda gerçekçi resimliromanı çıkan sonra ayrılan kim var sizden?

bir de ben kendim gerçekçi tarz bir şey deniyorum inşallah bir gün çalacağım kapınızı

selam eder, bereketin devamını dilerim.

Kolay gelsin

M.Y.Tan

http://www.facebook.com/pages/Istanbul/CafCaf-Mizah-Dergisi/72572397235